ခင္ရႊန္းလဲ့ေဝ ကိုရီးယားသြားမည့္ လွ်ိဳ႕ဝွက္ အတြင္းသတင္းအား "အတြင္းသတင္း facebook" မွ ေဖာ္ျပ
မွန္ မမွန္ေတာ့ ေသျခာမသိပါ။သတင္းအျဖစ္ တင္ျပေပးျခင္းပါပဲ...စဥ္းစား ေဝဖန္သံုးသပ္ေပါ့....
ငါသည္ဗုဒၶျမတ္စြာေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာတရားေတာ္မ်ားကိုကိုးကြယ္ယံုၾကည္ေသာဗုဒၶဘာသာဗမာလူမ်ိဳးျမန္မာနိဳင္ငံသားတစ္ဦးျဖစ္၏။ငါတင္ျပခဲ့ေသာစာေပမ်ားသည္ငါ့လူမ်ိဳးငါ့ဘာသာငါ့သာသနာ အတြက္ျဖစ္၏။ထိုငါတင္ျပခဲ့ေသာစာေပမ်ားသည္...၁=ငါ့လူမ်ိဳးငါ့ဘာသာငါ့သာသနာဟုငါဟူေသာအတၱစြဲျဖင့္အစြန္းတစ္ဖက္သို႔ေရာက္ခဲ့အံ့။၂=မူလေရးသားတင္ျပေသာပိုင္ရွင္၏ခြင့္ျပဳခ်က္မရပဲငါ့လူမ်ိဳး ငါ့ဘာသာငါ့သာသနာအတြက္ဟုငါဟူေသာအတၱစြဲျဖင့္တင္ျပခဲ့မိအ့ံ။ ၃=လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္၏ပုဂၢိဳလ္ေရးအရထိခိုက္နစ္နာေစ၍ငါ့လူမ်ိဳးငါ့ဘာသာငါ့သာသနာအတြက္ဟု ငါဟူေသာအတၱစြဲျဖင့္ တင္ျပခဲ့မိအ့ံ။ဤမွန္ေသာ သစၥာစကားေၾကာင့္ ငါ့လူမ်ိဳး ငါ့ဘာသာ ငါ့သာသနာသည္ ကမာၻတည္သ၍ တည္တန္႔ ထြန္းကား ျပန္႔ပြားပါေစသား......
Monday, October 29, 2012
Wednesday, October 3, 2012
ဘာလုပ္ ၾကမွာလဲ
ဘြားေတာ္စုကလဲ လူနည္းစုကို ဘာျဖစ္ရမယ္ ညာျဖစ္ရမယ္ေျပာသံမၾကားရပါလား။ အေမရိကန္ကစကၠဴစုတ္ေလးေပးလိုက္တာကို ၾကည့္ၿပီး ၀မ္းသာပီတိျဖစ္ေနပံုရပါတယ္။
ၿငိမ္ေနၾကတာ တိတ္ဆိတ္လို ့ဗ်ာ
ေရႊဝါေရာင္ဘုန္းႀကီးမ်ား ဆြံ႔အ နားမၾကား ျဖစ္ကုန္ေလၿပီလား
မြတ္ဆလင္ မ်ား ေသဆံုးစဥ္က ကမာၻတဝန္းရွိ မြတ္ဆလင္ ဘုန္းႀကီးမ်ား
ဆႏၵျပခဲ့ၾကေသာ္လည္း ဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ား ဖ်က္ဆီးခံရခ်ိန္မွာေတာ့
ေနရာတကာ ပါေလရာ ဆႏၵျပတတ္သည့္ ျပည္တြင္း/ျပည္ပရွိ ျမန္မာ ဗုဒၶဘာသာ
ဘုန္းႀကီးမ်ား ဆြံ႔အ နားမၾကား ျဖစ္ေနေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။
ဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္း (၆) ေက်ာင္းႏွင့္ လူေနအိမ္ ၂၀ ခန္႕
မီးရွိဳ႕ဖ်က္ဆီးခံရကာ အိမ္ေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္ လုယက္ ဖ်က္ဆီးခံခဲ့ရသည္။
အမ်ားစုမွာ ဘာရ၀ါ (မာရမာၾကီး) လူမ်ိဳးတို႕၏ ေနအိမ္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။
ယခုတိုက္ခိုက္မူသည္ ဗုဒၶဘာသာ မိသားစုမ်ား အေပၚ ဘဂၤလာေဒခ်္႕တြင္
အဆိုးရြားဆံုး တိုက္ခိုက္မူ ျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းက ဆိုသည္။
ယခုတိုက္ခိုက္မူသည္ မြတ္ဆလင္တို႕၏ အထြတ္ျမတ္ထားရာ ကုိရမ္ (Quran) အား
facebook တြင္ မဖြယ္မရာ လုပ္သည္ စြပ္စြဲခ်က္မ်ား ေပၚေပါက္လာျပီးေနာက္
စတင္ျဖစ္ပြားသည္ဟု ဆိုသည္။
ေကာ့စ္ဘဇားခရိုင္ ရဲမင္းၾကီး Selim Mohammed Jahangir အဆိုပါ
တိုက္ခိုက္ခံရမူအား အတည္ျပဳ ေျပာၾကားျပီး ယေန႕ နံနက္လင္းအားၾကီး အခ်ိန္တြင္
ရဲအဖြဲ႕မွ ထိန္းသိမ္းႏိုင္ခဲ့သည္ဟု သတင္းတြင္ ေဖၚျပသည္။ သုိ႕ေသာ္ျမိဳ႕စြန္
အနား ေဒသမ်ားတြင္ အေျခအေနမွာ ေအးေဆး တည္ျငိမ္မူ မရွိေသးဟု သတင္းက ေရးသည္။
ယခုအခါ ရဲတပ္ဖြဲ႕၀င္မ်ားျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာမ်ား ေနထိုင္ရာမ်ားကို လံုျခံဳေရး
တင္းက်ပ္လိုက္ျပီဟု ဆို သည္။
အမ်ားဆံုး မီးရွိဳ႕ခံရေသာ ေနရာမွာ ရာမူးျမိဳ႕မွ (၅) မိုင္ခန္႕ေ၀းေသာ
Mithhachharhi Bonbihar တြင္ျဖစ္သည္ဟု နိတိ ဘရာ၀ါ က ေျပာသည္။
အျမင့္ေပ ၁၀၀ ရွိေသာ တည္ေဆာက္ေနဆဲ ဗုဒၶရုပ္ထုေတာ္ တစ္ဆူလည္း
ဖ်က္ဆီးခံခဲ့ရသည္ဟု သတင္းတြင္ ေဖၚျပသည္။
ယခု တိုက္ခိုက္မူမွာ မြတ္ဆလင္ ဘာသာေရး အစြန္းအဖြဲ႕မ်ားမွ
ဦးေဆာင္ျပဳလုပ္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ဆိုသည္။
Saturday, September 22, 2012
ထို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာဟုေခၚပါသည္
အမ်ားသိၾကတဲ့အတိုင္း အခုတေလာ ျမန္မာ (Myanmar) နဲ႔ ဗမာ(Burma) ကိစၥက
ဟုိးေလးတေက်ာ္ျဖစ္ေနတာ မို႔
ကိုယ္ေတြးမိထားတာေလးေတြ ေရးမယ္လို႔ စဥ္းစားမိပါတယ္။ အမွန္ေတာ့ ေခၚခ်င္သလိုေခၚအတူတူနဲ႔အႏူႏူပဲ မို႔ အာရံုထဲ
သိပ္မေရာက္မိပါ။ သို႔ေပမယ့္ Burma လို႔ေျပာတဲ့သူကလည္း ကမၻာသိေအာင္ေျပာ ၊ ျမန္မာလို႔ေခၚေစခ်င္သူမ်ားကလည္း
အမ်ားသိေအာင္ ကန္႔ကြက္ၾကနဲ႔မို႔ ဗမာ နဲ ႔ျမန္မာတို႔ရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ ဘာေတြမ်ားရွိေနပါလိမ့္လို႔ အေတြးနယ္ခ်ဲ႕မိပါတယ္။
တခ်ိဳ႕ကလည္း သမိုင္းနဲ႔ခ်ီျပီး ျမန္မာ၊ဗမာကိစၥကို ေရးၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕က်ျပန္ေတာ့လည္း ပုဂိႊဳလ္ေရးအားကိုးယံုၾကည္မႈ
နဲ႔ Burma ကိုလက္ခံၾကတာေတြ႕ရတယ္။ ဘံုေဘကို အခုမြန္ဘိုင္း၊ပီကင္းကို အခုေဘဂ်င္း၊ Rangoon ကို အခု Yangon
အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္း ေခၚခဲ့ၾကေပမယ့္ ဘယ္သူမွ နာမည္ေဟာင္းကို တခုတ္တရ ျပန္မသံုးၾကေတာ့ပဲ အခု Myanmar နဲ႔
Burma က်ေတာ့မွ ဟိုးေလး တေက်ာ္ ျဖစ္ရေလတယ္လို႔ ေတြးမိပါတယ္။
ကိုယ္စီကိုယ္ငွမွာ ကိုယ္သန္ရာေခၚခြင့္ရွိၾကတာမို႔ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လည္း ကိုယ့္တိုင္းျပည္ကိုယ္ ဘယ္လိုေခၚခ်င္လဲလို႔
စဥ္းစားၾကည့္မိတယ္။ ျမန္မာ(Myanmar) ဆိုတဲ့ နာမည္ကပိုမေကာင္းဘူးလားလို႔။Burma က်ေတာ့ သိပ္ရိုးေနျပီ။
ျပီးေတာ့ အဲဒီနာမည္ၾကီး ၾကားရင္ အဂၤလိပ္လက္ေအာက္ကို ျပန္ေရာက္သြားသလိုခံစားရတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အထင္
လူငယ္အမ်ားစုကေတာ့ Myanmar ဆိုတဲ့အမည္ကပိုနားစြဲေနၾကမလားလို႔။ လူမွန္းသိစကတည္းက အဲဒီနာမည္နဲ႔
ၾကီးျပင္းလာရတာကိုး။
သြားေလသူ သူတကာမ်က္မုန္းက်ိဳးၾကီးကပဲ အမည္ေပးခဲ့၊ေပးခဲ့ Myanmar လို႔အေခၚခံရတာ ပိုသေဘာက်တယ္။
တိုင္းရင္းသားေတြကို ဦးစားေပးတဲ့ သေဘာလည္းေရာက္တယ္ လို႔ ထင္မိတာ။ စကၤာပူက အသက္ၾကီးၾကီးလူနာေတြ
ထဲမွာ ျမန္မာ့သမိုင္းကို သင္ဖူးတဲ့ သူေတြရွိတယ္။ သူတို႔ကို ျမန္မာျပည္က ဆရာ၀န္ပါလို႔ေျပာလိုက္ရင္ အဂၤလိပ္က
ျမန္မာျပည္ကို က်ဴးေက်ာ္စစ္သံုးခါျပဳတယ္ ဆိုတာေလာက္ကေတာ့ အနည္းဆံုး ေျပာႏိုင္ၾကတယ္။ စကာၤပူမွာ Myanmar
လို႔ေျပာလိုက္ရင္ လူတိုင္းသိပါတယ္။ Burma လို႔ေျပာဖို႔ မလိုပါ။
ေရႊျမန္မာမွာက အခုတေလာ အေျပာင္းအလဲေတြ သိပ္မ်ားလြန္းေနေတာ့ စကၤာပူသားေတြကလည္း ေစာင့္ၾကည့္ေနၾက
ပါတယ္။ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ဆရာ၀န္ေတြထဲမွာလည္း ျမန္မာျပည္ကို လာလည္ခ်င္လို႔ ဘယ္ေနရာကိုသြားရင္ေကာင္း
မလည္း လာလာေမးၾကတဲ့သူေတြ အမ်ားၾကီးပဲ။ Myanmar နဲ႔ Burma ကိစၥကိုလည္း သူတို႔သိၾကပါတယ္။ ဒီကလူငယ္
ပိုင္းေတြကေတာ့ Burma ဆိုတာကို သိပ္မသိၾကပါ။ ေနာက္ပိုင္း ဒီမွာလည္း Myanmar လို႔ပဲ သတင္းစာေတြထဲမွာ ေရး
ၾကတာကိုး။ Myanmar လို႔အမည္ေျပာင္းရျခင္းဟာ တိုင္းရင္းသားအမ်ားကို ကုိယ္စားျပဳေစခ်င္လို႔ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ
ေလာက္ေတာ့ စကၤာပူသားေတြေတာင္ သိပါတယ္။ Burma ဆိုတာက တိုင္းရင္းသားတစ္မ်ိဳးျဖစ္တဲ့ ဗမာ လူမ်ိဳးကို
ကိုယ္စားျပဳသလိုျဖစ္ေနတယ္ မဟုတ္လား။
ဒီေတာ့ ပိုက်ယ္ျပန္႔ျပီးေလးနက္တဲ့ Myanmar လို႔ ေခၚတာ ပိုေကာင္းမယ္လို႔ ထင္မိတာ။ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး။
အသက္၃၀ေက်ာ္ အရြယ္ ျမန္မာႏုိင္ငံသား ဗမာလူမ်ိဳးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ခံစားခ်က္ေလးပါ။ အေဖ ဗမာ၊အေမ ဗမာ၊ က
ေမြးတဲ့ ဗမာလူမ်ိဳးျဖစ္ေပမယ့္ ကိုယ္ေမြးတဲ့သမီးေလးက်ျပန္ေတာ့ ဗမာ-ရခိုင္ေလးျဖစ္သြားျပီ။ ဇနီးသည္က ရခိုင္ေသြး
တစ္၀က္ပါတာကိုး။ တကယ္ေတာ့လည္း ငါ့လူမ်ိဳးမွ င့ါလူမ်ိဳးဆိုတာကလည္း သိပ္က်ဥ္းေျမာင္းလြန္းပါတယ္။ သို႔ေပမယ့္
ကိုယ့္ဇာတိ၊ေမြးရပ္ေျမကို ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းဆိုတာလည္း မဂၤလာတစ္ပါးမဟုတ္လား။
Caucasion လို႔ေခၚတဲ့ မ်က္ႏွာျဖဴ၊လူျဖဴေတြက Myanmar လို႔မေခၚတတ္လို႔ Burma လို႔ ကိုယ္ကလိုက္ေျပာင္းေခၚ
ေပးဖို႔လိုပါ့မလား။ နယ္ခ်ဲ႕တတ္လို႔၊ကမၻာကို ပိုင္စိုးႏိုင္ခဲ့ဖူးၾကလို႔အဂၤလိပ္စကားဟာ ကမၻာသံုးျဖစ္ေနတယ္ဆိုေပမယ့္
သူတို႔ျမိဳ႕ေတြကို ကိုယ္ကေခၚရင္ မပီမွာစိုးလို႔ နာမည္လိုက္ေျပာင္းေပးတာမွ မ၇ွိတာေနာ္။ Myanmar ကို Myanmar
လို ႔ေခၚခ်င္ရင္ Myanmar လို႔ပဲ ပီသစြာေခၚႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ။
ကပၸလီၾကီးကပဲေခၚေခၚ၊ ေခၚေတာၾကီးကပဲေခၚေခၚ ၊ေပါက္ေဖာ္ၾကီးကပဲ ေခၚေခၚ Myanmar ဟာ Myanmar ပါပဲ။
ပီသစြာေခၚႏိုင္ဖို ႔ၾကိဳးစားၾကေပါ့ဗ်ာ။ မ်က္ႏွာျဖဴမို႔လို႔လည္း အထင္ပိုၾကီးစရာမရွိပါ။ စကၤာပူေဆးရံုၾကီးမွာ ထူးထူးျခားျခား
ၾကံဳရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခု ေျပာျပခ်င္တယ္။ ဒီမွာက မ်က္ႏွာျဖဴေတြ ကိုယ္ကာယကုသကၽြမ္းက်င္
(Physiotherapist) လိုဟာမ်ိဳးေတြ ရွိၾကတာကိုး။
အျဖဴျမင္တိုင္း ဆရာ၀န္ျဖစ္လိမ့္မယ္ မထင္ပါနဲ႔။ ဓာတ္မွန္ရုိက္တဲ့ လူျဖဴ၊ သူနာျပဳ လူျဖဴလည္း၇ွိတာပဲ။ တစ္ခါေတာ့
စကၤာပူ လူနာတရုတ္ၾကီးတစ္ေယာက္က သူ႔ကိုမ်က္ႏွာျဖဴ Physiotherapist နဲ႔ ေလ့က်င့္ခန္းမလုပ္ခ်င္ဘူးလို႔ ကန္႔
ကြက္လို႔ တရုတ္ တစ္ေယာက္နဲ႔လဲေပးလိုက္ရတာ ၾကံဳဖူးပါတယ္။ ဒီေတာ့ေရႊျမန္မာေတြလည္း အေနစုတ္ေပမယ့္
ေရႊထုတ္တဲ့ ျမပ၀ါ ဘ၀င္ျမင့္ျမင့္ေနၾကရေအာင္ဗ်ာ။ တို႔မွာက အတြင္းပစၥည္းမရွိလို႔မဟုတ္ဘူး၊ အေမြက တို႔အလွည့္
မေရာက္ေသးလို႔၊ဘာညာနဲ႔ မ်က္ႏွာေမာ္၊့ ရင္ေကာ့ျပီး ကမၻာ႔အလည္မွာ ခပ္ၾကြားၾကြားေလးေနၾကရေအာင္။
မဟုတ္ဘူးလား။
(၆/၇/၂၀၁၂)
ေဒါက္တာလႊမ္းမိုးဟန္(Dr Hlwan Moe Han) on Friday, July 6, 2012 at 9:22pm ·
ကိုယ္ေတြးမိထားတာေလးေတြ ေရးမယ္လို႔ စဥ္းစားမိပါတယ္။ အမွန္ေတာ့ ေခၚခ်င္သလိုေခၚအတူတူနဲ႔အႏူႏူပဲ မို႔ အာရံုထဲ
သိပ္မေရာက္မိပါ။ သို႔ေပမယ့္ Burma လို႔ေျပာတဲ့သူကလည္း ကမၻာသိေအာင္ေျပာ ၊ ျမန္မာလို႔ေခၚေစခ်င္သူမ်ားကလည္း
အမ်ားသိေအာင္ ကန္႔ကြက္ၾကနဲ႔မို႔ ဗမာ နဲ ႔ျမန္မာတို႔ရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ ဘာေတြမ်ားရွိေနပါလိမ့္လို႔ အေတြးနယ္ခ်ဲ႕မိပါတယ္။
တခ်ိဳ႕ကလည္း သမိုင္းနဲ႔ခ်ီျပီး ျမန္မာ၊ဗမာကိစၥကို ေရးၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕က်ျပန္ေတာ့လည္း ပုဂိႊဳလ္ေရးအားကိုးယံုၾကည္မႈ
နဲ႔ Burma ကိုလက္ခံၾကတာေတြ႕ရတယ္။ ဘံုေဘကို အခုမြန္ဘိုင္း၊ပီကင္းကို အခုေဘဂ်င္း၊ Rangoon ကို အခု Yangon
အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္း ေခၚခဲ့ၾကေပမယ့္ ဘယ္သူမွ နာမည္ေဟာင္းကို တခုတ္တရ ျပန္မသံုးၾကေတာ့ပဲ အခု Myanmar နဲ႔
Burma က်ေတာ့မွ ဟိုးေလး တေက်ာ္ ျဖစ္ရေလတယ္လို႔ ေတြးမိပါတယ္။
ကိုယ္စီကိုယ္ငွမွာ ကိုယ္သန္ရာေခၚခြင့္ရွိၾကတာမို႔ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လည္း ကိုယ့္တိုင္းျပည္ကိုယ္ ဘယ္လိုေခၚခ်င္လဲလို႔
စဥ္းစားၾကည့္မိတယ္။ ျမန္မာ(Myanmar) ဆိုတဲ့ နာမည္ကပိုမေကာင္းဘူးလားလို႔။Burma က်ေတာ့ သိပ္ရိုးေနျပီ။
ျပီးေတာ့ အဲဒီနာမည္ၾကီး ၾကားရင္ အဂၤလိပ္လက္ေအာက္ကို ျပန္ေရာက္သြားသလိုခံစားရတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အထင္
လူငယ္အမ်ားစုကေတာ့ Myanmar ဆိုတဲ့အမည္ကပိုနားစြဲေနၾကမလားလို႔။ လူမွန္းသိစကတည္းက အဲဒီနာမည္နဲ႔
ၾကီးျပင္းလာရတာကိုး။
သြားေလသူ သူတကာမ်က္မုန္းက်ိဳးၾကီးကပဲ အမည္ေပးခဲ့၊ေပးခဲ့ Myanmar လို႔အေခၚခံရတာ ပိုသေဘာက်တယ္။
တိုင္းရင္းသားေတြကို ဦးစားေပးတဲ့ သေဘာလည္းေရာက္တယ္ လို႔ ထင္မိတာ။ စကၤာပူက အသက္ၾကီးၾကီးလူနာေတြ
ထဲမွာ ျမန္မာ့သမိုင္းကို သင္ဖူးတဲ့ သူေတြရွိတယ္။ သူတို႔ကို ျမန္မာျပည္က ဆရာ၀န္ပါလို႔ေျပာလိုက္ရင္ အဂၤလိပ္က
ျမန္မာျပည္ကို က်ဴးေက်ာ္စစ္သံုးခါျပဳတယ္ ဆိုတာေလာက္ကေတာ့ အနည္းဆံုး ေျပာႏိုင္ၾကတယ္။ စကာၤပူမွာ Myanmar
လို႔ေျပာလိုက္ရင္ လူတိုင္းသိပါတယ္။ Burma လို႔ေျပာဖို႔ မလိုပါ။
ေရႊျမန္မာမွာက အခုတေလာ အေျပာင္းအလဲေတြ သိပ္မ်ားလြန္းေနေတာ့ စကၤာပူသားေတြကလည္း ေစာင့္ၾကည့္ေနၾက
ပါတယ္။ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ဆရာ၀န္ေတြထဲမွာလည္း ျမန္မာျပည္ကို လာလည္ခ်င္လို႔ ဘယ္ေနရာကိုသြားရင္ေကာင္း
မလည္း လာလာေမးၾကတဲ့သူေတြ အမ်ားၾကီးပဲ။ Myanmar နဲ႔ Burma ကိစၥကိုလည္း သူတို႔သိၾကပါတယ္။ ဒီကလူငယ္
ပိုင္းေတြကေတာ့ Burma ဆိုတာကို သိပ္မသိၾကပါ။ ေနာက္ပိုင္း ဒီမွာလည္း Myanmar လို႔ပဲ သတင္းစာေတြထဲမွာ ေရး
ၾကတာကိုး။ Myanmar လို႔အမည္ေျပာင္းရျခင္းဟာ တိုင္းရင္းသားအမ်ားကို ကုိယ္စားျပဳေစခ်င္လို႔ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ
ေလာက္ေတာ့ စကၤာပူသားေတြေတာင္ သိပါတယ္။ Burma ဆိုတာက တိုင္းရင္းသားတစ္မ်ိဳးျဖစ္တဲ့ ဗမာ လူမ်ိဳးကို
ကိုယ္စားျပဳသလိုျဖစ္ေနတယ္ မဟုတ္လား။
ဒီေတာ့ ပိုက်ယ္ျပန္႔ျပီးေလးနက္တဲ့ Myanmar လို႔ ေခၚတာ ပိုေကာင္းမယ္လို႔ ထင္မိတာ။ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး။
အသက္၃၀ေက်ာ္ အရြယ္ ျမန္မာႏုိင္ငံသား ဗမာလူမ်ိဳးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ခံစားခ်က္ေလးပါ။ အေဖ ဗမာ၊အေမ ဗမာ၊ က
ေမြးတဲ့ ဗမာလူမ်ိဳးျဖစ္ေပမယ့္ ကိုယ္ေမြးတဲ့သမီးေလးက်ျပန္ေတာ့ ဗမာ-ရခိုင္ေလးျဖစ္သြားျပီ။ ဇနီးသည္က ရခိုင္ေသြး
တစ္၀က္ပါတာကိုး။ တကယ္ေတာ့လည္း ငါ့လူမ်ိဳးမွ င့ါလူမ်ိဳးဆိုတာကလည္း သိပ္က်ဥ္းေျမာင္းလြန္းပါတယ္။ သို႔ေပမယ့္
ကိုယ့္ဇာတိ၊ေမြးရပ္ေျမကို ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းဆိုတာလည္း မဂၤလာတစ္ပါးမဟုတ္လား။
Caucasion လို႔ေခၚတဲ့ မ်က္ႏွာျဖဴ၊လူျဖဴေတြက Myanmar လို႔မေခၚတတ္လို႔ Burma လို႔ ကိုယ္ကလိုက္ေျပာင္းေခၚ
ေပးဖို႔လိုပါ့မလား။ နယ္ခ်ဲ႕တတ္လို႔၊ကမၻာကို ပိုင္စိုးႏိုင္ခဲ့ဖူးၾကလို႔အဂၤလိပ္စကားဟာ ကမၻာသံုးျဖစ္ေနတယ္ဆိုေပမယ့္
သူတို႔ျမိဳ႕ေတြကို ကိုယ္ကေခၚရင္ မပီမွာစိုးလို႔ နာမည္လိုက္ေျပာင္းေပးတာမွ မ၇ွိတာေနာ္။ Myanmar ကို Myanmar
လို ႔ေခၚခ်င္ရင္ Myanmar လို႔ပဲ ပီသစြာေခၚႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ။
ကပၸလီၾကီးကပဲေခၚေခၚ၊ ေခၚေတာၾကီးကပဲေခၚေခၚ ၊ေပါက္ေဖာ္ၾကီးကပဲ ေခၚေခၚ Myanmar ဟာ Myanmar ပါပဲ။
ပီသစြာေခၚႏိုင္ဖို ႔ၾကိဳးစားၾကေပါ့ဗ်ာ။ မ်က္ႏွာျဖဴမို႔လို႔လည္း အထင္ပိုၾကီးစရာမရွိပါ။ စကၤာပူေဆးရံုၾကီးမွာ ထူးထူးျခားျခား
ၾကံဳရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခု ေျပာျပခ်င္တယ္။ ဒီမွာက မ်က္ႏွာျဖဴေတြ ကိုယ္ကာယကုသကၽြမ္းက်င္
(Physiotherapist) လိုဟာမ်ိဳးေတြ ရွိၾကတာကိုး။
အျဖဴျမင္တိုင္း ဆရာ၀န္ျဖစ္လိမ့္မယ္ မထင္ပါနဲ႔။ ဓာတ္မွန္ရုိက္တဲ့ လူျဖဴ၊ သူနာျပဳ လူျဖဴလည္း၇ွိတာပဲ။ တစ္ခါေတာ့
စကၤာပူ လူနာတရုတ္ၾကီးတစ္ေယာက္က သူ႔ကိုမ်က္ႏွာျဖဴ Physiotherapist နဲ႔ ေလ့က်င့္ခန္းမလုပ္ခ်င္ဘူးလို႔ ကန္႔
ကြက္လို႔ တရုတ္ တစ္ေယာက္နဲ႔လဲေပးလိုက္ရတာ ၾကံဳဖူးပါတယ္။ ဒီေတာ့ေရႊျမန္မာေတြလည္း အေနစုတ္ေပမယ့္
ေရႊထုတ္တဲ့ ျမပ၀ါ ဘ၀င္ျမင့္ျမင့္ေနၾကရေအာင္ဗ်ာ။ တို႔မွာက အတြင္းပစၥည္းမရွိလို႔မဟုတ္ဘူး၊ အေမြက တို႔အလွည့္
မေရာက္ေသးလို႔၊ဘာညာနဲ႔ မ်က္ႏွာေမာ္၊့ ရင္ေကာ့ျပီး ကမၻာ႔အလည္မွာ ခပ္ၾကြားၾကြားေလးေနၾကရေအာင္။
မဟုတ္ဘူးလား။
(၆/၇/၂၀၁၂)
ေဒါက္တာလႊမ္းမိုးဟန္(Dr Hlwan Moe Han) on Friday, July 6, 2012 at 9:22pm ·
ထို သံုးဦး
ထင္ရွားေသာေခါင္းေဆာင္မႈ သီအိုရတစ္ရပ္အရ အျဖစ္အပ်က္ အေျပာင္းအလဲ ႀကီးႀကီးမားမားမ်ားႏွင့္အတူ
ေခါင္းေဆာင္မ်ား ေပၚထြက္ လာတတ္သည့္ အတိုင္း ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ အေျပာင္းအလဲ ထူးထူးျခားျခား ျဖစ္ေပၚေနခ်ိန္
ယေန႔အခါ သမယတြင္ေခါင္းေဆာင္ သုံးဦးထင္ထင္ရွားရွား ေပၚထြက္လာသည္။ ထိုေခါင္းေဆာင္သုံးဦး၏ ဥာဏ္အေျမာ္
အျမင္၊ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ မ်ားႏွင့္ သူတုိ႔အၾကား ဆက္ဆံေရး၊ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈတို႔သည္ ႏုိင္ငံ၏ ပစၥဳပၸန္ ကိုသာမက
မေ၀းလွသည့္ အနာဂတ္၊ ခပ္ေ၀းေ၀း အနာဂတ္ကိုပါ ေဖာ္ေဆာင္ ပဲ့ကိုင္သြားလိမ့္မည္။
သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္
ယခင္ အစိုးရလက္ထက္က ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ျဖစ္ခဲ့ေသာ ဦးသိန္းစိန္ သမၼတအျဖစ္ တက္လာစ အခ်ိန္တြင္ ေစာင့္ၾကည့္
ရဦးမည္ ဟူေသာ ထင္ျမင္မႈမ်ား ရွိခဲ့ေသာ္လည္း လပိုင္းအၾကာ၌ ရင္သပ္ ႐ႈေမာရေသာ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရးမ်ား
ဆက္တိုက္ျပဳလုပ္ခဲ့ျပီး ႏုိင္ငံတြင္း သာမက တစ္ကမၻာလုံးကအသိအမွတ္ ျပဳရေသာျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ေခါင္းေဆာင္
အျဖစ္ေပၚထြက္လာခဲ့သည္။
ယိုင္တိုင္တိုင္ စီးပြားေရးကို ေထာင္မတ္ရန္၊ ႏုိင္ငံေရး စနစ္ကို ဗဟို ဦးစီးစနစ္မွ ဒီမိုကေရစီ စနစ္သို႔ ကူးေျပာင္းရန္၊
ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမွသည္ တစ္ႏုိင္ငံလုံး စည္းလုံးညီညြတ္ရန္၊ ႏိုင္ငံတကာတြင္ ျမန္မာ့ဂုဏ္သိကၡာ တက္ေအာင္
ေဆာင္ရြက္ရန္တို႔သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံကို ဦးသိန္းစိန္ တစ္ၿပိဳင္တည္း ဦးေဆာင္ခ်ီတက္ရသည့္ အဓိကပန္းတိုင္မ်ားျဖစ္ၿပီး
တစ္ခုခ်င္းစီပင္ ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ရန္ မလြယ္လွသည့္ ရည္မွန္းခ်က္မ်ားျဖစ္သည္။
စြမ္းရည္ျမင့္ လူသား အရင္းအျမစ္မ်ား ရွားပါးမႈ၊ ႐ိုးသားျခင္း ႀကိဳးစားျခင္းတို႔ကို တန္ဖိုး ထားေသာ္လည္း လက္ေတြ႔
က်င့္သုံးမႈ အားနည္းေသာ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း၊ အားနည္းေသာ ၀န္ထမ္းအဖြဲ႕အစည္း၊ ေျပာင္းလိုသူႏွင့္ မေျပာင္းလိုသူ၊
ေျပာင္းေနမွန္း မသိသူတို႔အၾကား လြန္ဆြဲပြဲ စေသာ စိန္ေခၚမႈႀကီးမ်ား ရွိေနသည့္ၾကားမွ အထက္ပါ ပန္းတိုင္မ်ားသို႔
ခ်ီတက္ရသည္မွာ ဧရာမတာ၀န္ပင္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ႏုိင္ငံအေရြ႕တစ္ခုသို႔ အခ်ိန္တိုအတြင္း ေရာက္ခဲ့သည္မွာ
သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္၏ ေခါင္းေဆာင္မႈႏွင့္ ဇြဲနပဲ တို႔ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
႐ိုးသားျခင္း၊ အျခားသူတို႔ အျမင္ကို နားစိုက္ေထာင္ျခင္း၊ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး သႏိၷ႒ာန္ ျမင့္မားျခင္း တို႔မွာ အမ်ား
အသိအမွတ္ျပဳရေသာ ဦးသိန္းစိန္၏ ထူးျခားသည့္ စ႐ိုက္လကၡဏာမ်ားျဖစ္ၿပီး ျပည္တြင္းတြင္လည္း ယုံၾကည္ကိုးစား
ခံရမႈအထူးပင္ ျမင့္တက္ေနခဲ့သည္။
ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ ဦးေရႊမန္း
ယခင္ အစိုးရ လက္ထက္က နံပါတ္သုံး ေနရာတြင္ရွိခဲ့ေသာ သူရဦးေရႊမန္း ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ ျဖစ္လာေသာ
ေၾကာင့္ေဘးသို႔ ေရာက္သြားသည္ဟု ထင္ျမင္သူ အခ်ဳိ႕ရွိခဲ့ေသာ္လည္း ယင္းမွာစနစ္သစ္တြင္ လႊတ္ေတာ္၏ ႀကီးမား
ေသာ အခန္းက႑ကို အမွတ္တမဲ့ ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုတြင္လည္း က်င့္သုံးသည့္ သမၼတစနစ္တြင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး မ႑ိဳင္ႏွင့္ ဥပေဒျပဳေရး မ႑ိဳင္
တို႔ အျပန္အလွန္ ထိန္းညိႇျခင္းျဖင့္ ဒီမိုကေရစီကိုထိန္းသိမ္းထားသလို ႏုိင္ငံကိုလည္း ေခ်ာေမြ႕စြာ လည္ပတ္ေစသည္။
အထူးသျဖင့္ ဗဟိုဦးစီးစနစ္မွ ကူးေျပာင္းစ ႏုိင္ငံတို႔တြင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး မ႑ိဳင္မွာ အားေကာင္းၿမဲ ျဖစ္သည့္အတြက္
လႊတ္ေတာ္ပါ လိုက္ပါအားေကာင္းလာမွ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံ ဥပေဒကရည္ရြယ္သည့္ အျပန္အလွန္ထိန္းညႇိျခင္း
( Checks and Balance) အထေျမာက္မည္။ ထိုသို႔ အထေျမာက္မွသာ သမၼတစနစ္ အသက္၀င္ကာ ဒီမိုကေရစီ ခိုင္မာ
အားေကာင္း လာမည္။
သမၼတ စနစ္၏ လႊတ္ေတာ္ကဲ့သုိ႔လႊတ္ေတာ္မ်ဳိး ျမန္မာႏုိင္ငံလြတ္လပ္ေရး ရၿပီးခ်ိန္မွ စကာမေပၚဖူးေသးျခင္း၊ ျမန္မာ
ႏုိင္ငံ၏ ဥပေဒအမ်ားအျပားမွာ အိုမင္း ေဟာင္းႏြမ္း ေခတ္မမီျခင္းေၾကာင့္ ျပင္ဆင္အသစ္ေရးဆြဲရန္ လိုျခင္းတို႔ေၾကာင့္
လႊတ္ေတာ္ အသက္၀င္ရန္ လုိအပ္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ ဦးေရႊမန္းက လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္
မ်ား အေနျဖင့္ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ေဆာင္ရြက္ၾကရန္ အစဥ္တစိုက္ေဆာ္ၾသခဲ့သလို အေျခအေနေကာင္းမ်ား ဖန္တီးေပးခဲ့ေသာ
ေၾကာင့္ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား တစတစ ေျပာရဲဆိုရဲရွိလာကာ လႊတ္ေတာ္စတင္ အသက္၀င္ လာခဲ့သည္။
ယခုေနာက္ပိုင္းလႊတ္ေတာ္ အရွိန္ရလာခ်ိန္ အေရးပါေသာအခ်ဳိးအေကြ႕မ်ားတြင္လည္း ဦးေရႊမန္း၏ ေခါင္းေဆာင္မႈမွာ
အရာေရာက္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ သူသည္လည္း ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ထိပ္တန္းေခါင္းေဆာင္ ( Reformist Figure) အျဖစ္
အသိအမွတ္ ျပဳခံလာရသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္
အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဥကၠ႒၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏိုဘယ္လ္ဆုရွင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ေတာင္အာဖရိက
သမၼတေဟာင္း နယ္လ္ဆင္မင္ဒဲလား ေနာက္ပိုင္းတြင္ အေက်ာ္ၾကားဆုံးေသာ ႏုိင္ငံတကာ ေခါင္းေဆာင္ေနရာကို ရရွိ
ထားခဲ့သည့္ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္သည္။ ျမန္မာ့ အေရးႏွင့္ပတ္သက္သည့္ သူ၏အျမင္၊ အေတြးတို႔သည္ႏုိင္ငံတကာ အသိုက္အ၀န္း၊
အထူးသျဖင့္ စက္မႈအင္အားႀကီး ႏုိင္ငံတို႔ကို ၾသဇာ လႊမ္းမိုးသည္။ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ
အဖြဲ႕ခ်ဳပ္က တစ္ေနရာမွ လြဲလွ်င္ ေနရာ အားလုံးရရွိကာ ေအာင္ပြဲ ခံႏုိင္ခဲ့ျခင္းမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏အား အဓိက
(Aung San Suu Kyi Factor) ဟု ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး သုေတသီမ်ားက အကဲျဖတ္ ခဲ့သည္အထိ ျပည္တြင္း တြင္လည္း
ေထာက္ခံမႈ အားေကာင္းခဲ့သည္။
မူလက အလုပ္သေဘာ ႏိုင္ငံေရး ျဖစ္စဥ္ (Formal Political Process) တြင္ မပါ၀င္ဘဲ ရွိေနခဲ့သည့္ ေဒၚေအာင္ဆန္း
စုၾကည္ သည္ ေရြးေကာက္ပြဲ အႏိုင္ရကာ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ျဖစ္လာ ခ်ိန္တြင္ ထိုျဖစ္စဥ္ ထဲသို႔ ၀င္ေရာက္လာ
ခဲ့ျပီး ယင္းျဖစ္ရပ္တစ္ခု တည္းကပင္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး မ်က္ႏွာစာ၏ အလွည့္အေျပာင္း တစ္ရပ္ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ေရြး
ေကာက္ပြဲ ရလဒ္အရ လႊတ္ေတာ္ အတြင္းတြင္ ဒုတိယေနရာ အမ်ားဆုံးရ ပါတီ၏ ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္လာခဲ့သလုိ လႊတ္
ေတာ္ေကာ္မတီ တစ္ရပ္၏ ဥကၠ႒လည္းျဖစ္လာ ခဲ့သည္။ လႊတ္ေတာ္တြင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ၀င္ခ်ိန္မွ စကာ
လႊတ္ေတာ္ကို ျပည္သူလူထု စိတ္၀င္စားျခင္း ပိုမိုျမင့္တက္လာၿပီး ျမန္မာ့လႊတ္ေတာ္သည္ ကမၻာ့လႊတ္ေတာ္မ်ား အနက္
ႏုိင္ငံတကာ စိတ္၀င္စားျခင္း အခံရဆုံး လႊတ္ေတာ္ တစ္ရပ္ျဖစ္လာသည္။
သံုးဦးသံုးဖလွယ္
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ Democratic Institutions (ဒီမိုကေရစီ အစဥ္အလာ၊ လုပ္ထုံးလုပ္နည္း၊ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား) ျဖစ္တည္
စ ရွိေနေသးေသာေၾကာင့္ ပုဂၢိဳလ္ (Individual ) ကိုအေျချပဳ ေနရေသးေပရာ ျမန္မာ့ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးသည္ ေခါင္း
ေဆာင္မ်ား အေပၚတြင္သာ မူတည္ေနရဦးမည္။ သက္တမ္းရလာသည္ႏွင့္အမွ် Institutions မ်ား ပုံေပၚလာသည့္အခ်ိန္
တြင္မူ မည္သူတက္တက္ ထို Institutions မ်ားအတိုင္း လုိက္ပါလုပ္ေဆာင္ျခင္းျဖင့္ ႏုိင္ငံကိုေရွ႕သုိ႔ တြန္းႏုိင္မည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ေခါင္းေဆာင္သုံးဦး တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ဆက္ဆံေရး၊ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးသည္ Institutions မ်ား ပုံေပၚ
လာေရး၊ ထိုမွတစ္ဆင့္ အနာဂတ္ႏုိင္ငံေတာ္တို႔အတြက္ မ်ားစြာအဓိကက်သည္။
သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ ဦးေရႊမန္း၊ NLD ဥကၠ႒ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ သုံးဦးလုံးသည္
သူတို႔၏ ဆိုင္ရာ ဆိုင္ရာ အေရးၾကီး အခန္းက႑ မ်ားကို ပါ၀င ္ထမ္းေဆာင္ျခင္းျဖင့္ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရးတြင္ ေရွ႕ဆုံး
မွ ပါ၀င္ေနၾကသူမ်ား ျဖစ္သည္ (Role Play)။ ယင္းတို႔၏ တာ၀န္မ်ားသည္ စနစ္သစ္၏ သေဘာအရ အခ်ဳိ႕ ေနရာမ်ား
တြင္ အၿပိဳင္အဆိုင္ (Competitive) ျဖစ္သကဲ့သုိ႔ ျမင္ရေသာ္ လည္း အမွန္တကယ္တြင္ စနစ္ ေအာင္ျမင္စြာ လည္ပတ္
ေစရန္ အျပန္ အလွန္ အားျဖည့္ ကူညီေရး (Competitive) ပင္ျဖစ္သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ဦးသိန္းစိန္တို႔ ပထမဦးဆုံး အႀကိမ္ ေတြ႕ဆုံ အၿပီးတြင္ ျပည္တြင္း ရင္ၾကားေစ့ေရး အခန္း
သစ္ ဖြင့္လွစ္ႏုိင္ခဲ့ ကာ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရးမ်ား ပို အရွိန္ျမန္လာသလို ႏုိင္ငံတကာ ပံ့ပိုးမႈမ်ား ေရာက္ရွိ လာခဲ့သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ ႏိုင္ခဲ့ျခင္း၊ ၀င္ခဲ့ျခင္း၊ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ျဖစ္လာျခင္း တုိ႔မွာ ယင္း
တို႔ႏွစ္ဦး ေတြ႕ဆုံျခင္းမွ အစပ်ဳိးခဲ့ၿပီး တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး အျပန္အလွန္ ေလးစားမႈ ျပသခဲ့သည္။
က်ရာ တာ၀န္တို႔ကို ထမ္းေဆာင္ရာတြင္ အျပန္အလွန္ ထိန္းညႇိ ၾကသည့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး မ႑ိဳင္ အစိုးရႏွင့္ ဥပေဒျပဳ
ေရး မ႑ိဳင္တို႔ကို ကိုယ္စားျပဳထားသည့္ လႊတ္ေတာ္တို႔အၾကား ပြတ္တိုက္မႈ ရွိမည္မွာ ဓမၼတာ ျဖစ္ေသာ္လည္း ဓမၼ
တာကို ေက်ာ္လြန္ မသြားေစရန္ မ႑ိဳင္ႏွစ္ရပ္ ကိုယ္စားျပဳ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒
ဦးေရႊမန္း တို႔ကို ယခင္ အစိုးရ လက္ထက္က လက္တြဲ လုပ္ကုိင္ခဲ့သည့္ ဆက္ဆံေရး က အကူအညီ ေပးသည္။
ဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ သည္လည္း ယခုလႊတ္ေတာ္တြင္းတြင္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ မ်ားအျဖစ္
အတူတကြ လက္တြဲ အလုပ္လုပ္ေနျပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အားသန္သည့္ တရား ဥပေဒ စိုးမိုးေရး ေကာ္မတီ
ဥကၠ႒အျဖစ္ တာ၀န္ယူ ႏုိင္ရန္ ဦးေရႊမန္းက လမ္းခင္း ေပးခဲ့သလို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကလည္း လက္ခံခဲ့သည္။
ကိုယ္တိုင္ အသြင္ကူးေျပာင္း
ႏုိင္ငံအသြင္ ကူးေျပာင္းေရးကို ဦးေဆာင္ ေနသည့္ ယင္းတို႔ သုံးဦး ကိုယ္တိုင္သည္လည္း အသြင္ ကူးေျပာင္းေရး
ကာလကုိ ျဖတ္ေက်ာ္ ေနရ သည္။ ဦးသိန္းစိန္သည္ ယခင္ အစိုးရ လက္ထက္က ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္ ခဲ့ၿပီး ဆုံးျဖတ္ခ်က္
မ်ားကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္သည့္ ေနရာ (Manager) မွ တာ၀န္ ယူခဲ့ေသာ္လည္း ယခုအခ်ိန္တြင္ သမၼတ အျဖစ္
ပန္းတိုင္အပါအ၀င္ အဓိကဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ားကို ခ်မွတ္သလို အေကာင္အထည္ေဖာ္သည့္ေနရာ (Leader + Manager)
ကို ယူေနရသည္။
ဦးေရႊမန္းသည္ ယခင္အစိုးရ လက္ထက္က အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ထိပ္တန္းေနရာမွ ပါခဲ့ၿပီး ယခုအခ်ိန္တြင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး
မ႑ိဳင္ကို ထိန္းညိႇမည့္ ဥပေဒျပဳ ေရး မ႑ိဳင္ကို ဦးေဆာင္ေနရသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ယခင္က မူ၀ါဒ
ခ်မွတ္ေရးျဖစ္စဥ္တြင္ မပါခဲ့ေသာ္လည္း ယခုအခ်ိန္တြင္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ လႊတ္ေတာ္
တြင္း ဒုတိယ အင္အားအႀကီးဆုံး ပါတီ၏ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ လည္းေကာင္း မူ၀ါဒ ခ်မွတ္ေရး ျဖစ္စဥ္တြင္ ပါ၀င္
ပတ္သက္ေနသည္။
စနစ္သစ္ တည္ေဆာက္စ အေရးႀကီး ကာလတြင္ ထိုပုဂၢိဳလ္ႀကီး သုံးဦး၏ အခန္းက႑မွာ ယင္းတို႔အၾကား ပူးေပါင္း
ေဆာင္ရြက္ျခင္း၊ အျပန္အလွန္ ထိန္းညႇိျခင္းျဖင့္ ယင္းတုိ႔သုံးဦး မ်က္ႏွာလႊဲသြားခ်ိန္၊ အနားယူသြားခ်ိန္တြင္ ဆက္လက္
တည္ရွိေနမည့္ ၾကာရွည္ခံ ႏုိင္ငံေတာ္သစ္ တည္ေဆာက္ေရး၊ ဒီမိုကေရစီ ယဥ္ေက်းမႈ တည္ေဆာက္ေရး၊ ေနာင္လာ
ေနာက္သားမ်ားအား အစဥ္အလာ ေကာင္းမ်ား အေမြေပးခဲ့ေရးတို႔ ျဖစ္သည္။
ေဇယ်သူ
Sunday, September 9, 2012
ႏို႔ႏွစ္လံုးဖိုး ေက်ပါတယ္
ဦးဇင္းတို႔ လူဝတ္ေၾကာင္ဘဝ ငယ္ငယ္တုန္းက တကၠသိုလ္ေအးေမာင္ရဲ႕
‘ဘယ္ပန္းခ်ီေရးလို႔မမီ’ သီခ်င္းကို အရူးအမူး စြဲလမ္းခဲ့ဖူးပါတယ္။
အဲဒီသီခ်င္းမ်ား ေရဒီယိုက မလာလိုက္နဲ႔၊ အသက္ရွဴဖို႔ေမ့သြားမတတ္ ရွိရွိသမွ်
သမာဓိေတြကို သီခ်င္းဆီ စုၿပံဳပို႔ၿပီ
ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္နားေထာင္ေတာ့တာပါပဲ။ ငယ္ဘဝရဲ႕ တသသသီခ်င္းေတြထဲမွာ
အဲဒီသီခ်င္းလည္း ထိပ္ဆံုးကပါတာေပါ့။ မိဘေမတၱာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သီခ်င္းဆိုရင္
ကေလးတိုင္း ၾကိဳက္ၾကတာပဲ မဟုတ္လား။
မိဘေမတၱာကို ဖြဲ႔ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေတြ၊ ဇာတ္လမ္းေတြဟာ သားသမီးေတြကို မိဘေမတၱာနားလည္စိတ္၊ မိဘေက်းဇူးဆပ္လိုစိတ္ ထက္သန္လာေအာင္ လွံဳ႕ေဆာ္တဲ့ေနရာမွာ စာေပထက္ေတာင္ ပိုၿပီးထိေရာက္ပါတယ္။ အႏုပညာရသပါတဲ့အတြက္ သားသမီးေတြရဲ႕ ရင္ထဲကို စြဲစြဲနစ္နစ္ ဝင္ေရာက္သြားလို႔ပါ။ အဲဒီအတြက္ သက္ဆိုင္ရာ အႏုပညာရွင္မ်ားကို အထူးေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ဖန္တီးလိုက္တဲ့ မိဘေမတၱာဖြဲ႔ အႏုပညာပစၥည္းထဲမွာ မွားယြင္းတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ၊ လြဲေခ်ာ္တဲ့ အေတြးအေခၚေတြပါေနရင္ေတာ့ အဲဒီအခ်က္အလက္ ၊ အဲဒီအေတြးအေခၚကို အမွနလို႔ သတ္မွတ္သြားသူေတြရဲ႕ အသိမွား၊ အမွတ္မွားမွဳဟာ ကိုယ္ေပးလိုက္တဲ့ အကုသိုလ္အစိုင္အခဲၾကီးၿဖစ္ေနတာမို႔ ကိုယ္လည္း အကုသိူလ္ရွယ္ယာ ေဝစုခြဲၿပီးသား ၿဖစ္သြားပါတယ္။
မိဘေမတၱာအေၾကာင္းေရးၾက၊ ဖြဲ႔ၾကၿပီဆိုရင္ ဗုဒၶစာေပ(ပိဋကတ္ေတာ္)ထဲက အဆံုးအမေတြ၊ အခ်က္အလက္ေတြကို အမ်ားဆံုး ကိုးကားၾကတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဗုဒၶစာေပနဲ႔ မိဘေမတၱာ၊ မိဘေမတၱာနဲ႔ ဗုဒၶစာေပ ခြဲၿခားလို႔ောတင္မရပါဘူး။ ‘မိဘေက်းဇူး သိရမယ္၊ ဆပ္ရမယ္’ လို႔ေၿပာလိုက္ရင္ကုိပဲ ‘ဒါဘာသာေရးအဆံုးအမ၊ ဒါဗုဒၶလမ္းညႊန္ခ်က္’ လို႔ေတာင္ သတ္မွတ္နားလည္လိုက္ၾကတဲ့အထိပါပဲ။
ဗုဒၶစာေပကိုမွီၿငမ္းတဲ့ မိဘေမတၱာဖြဲ႕ေတြမွာ ‘ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ေတာင္မွ မိခင္ေက်းဇူးကို ႏို႔တစ္လံုးဖိုးပဲ ေက်ေအာင္ ဆပ္ႏိုင္ခဲ့တယ္’ ဆိုတဲ့အခ်က္ကို ေတြ႔ရေတာ့ သိပ္ကို အံ့ၾသမိပါတယ္။
ပိဋကတ္ေတာ္ေတြမွာမပါတဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကို ပါသလိုလုိ ေရးသားေၿပာဆိုတာဟာ အရမ္းအရမ္းကို အၿပစ္ၾကီးပါတယ္။ ’ႏို႔တစ္လံုးဖိုးပဲ ေက်တယ္’ ဆိုတဲ့အခ်က္ကို ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္လည္းေဟာၾကားေတာ္မမူခဲ့သလို အဌကထာဆရာ၊ ဋီကာဆရာေတြကလည္း ဖြင့္ဆိုေတာ္မမူခဲ့ၾကပါဘူး။
သားသမီးေတြအေပၚမွာ မိခင္ေက်းဇူးၾကီးမားတာ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မိခင္ကို အမႊန္းတင္ခ်င္လြန္းတာနဲ႔ ၿမန္စြာဘုရားရွင္ကို ပုတ္ခတ္ေစာ္ကားသလို ၿဖစ္သြားတာကေတာ့ လံုးဝမသင့္ေတာ္ပါဘူး။ ‘ဘုရားေတာင္မွ မိခင္ေက်းဇူး ႏို႔တစ္လံုးဖိုးပဲ ေက်တယ္’ လို႔ေၿပာတဲ့သူဟာ ဘုရားကိုလည္းေစာ္ကားရာေရာက္သလို၊ တရားကိုလည္း ဖ်က္ဆီးရာေရာက္ပါတယ္။ ‘သာသနာဖ်က္တဲ့သူ’ လို႔ေတာင္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေၿပာႏို္င္တဲ့အထိ အကုသိုလ္ၾကီးပါတယ္။
‘ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ မိခင္ေက်းဇူးကို ႏို႔ႏွစ္လံုးဖိုးလံုး ေက်ေအာင္ဆပ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္၊ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္မွာ မိခင္အေပၚ ႏို႔ဖိုးအေၾကြး လံုဝမက်န္ေတာ့ပါဘူး’ ဆိုတဲ့ မိန္႔ဆိုေရးသားခ်က္ ပိဋကတ္ေတာ္ (ေထရဝါဒ ဗုဒၶစာေပ)မွာ အခိုင္အမာ အထင္အရွားရွိပါတယ္။
ပါဠိေတာ္မူရင္းကေတာ့ ‘ဗႏၶနာရကၡေန မယွံ၊ အနေဏာတြံ မဟာမုေန’ ပါ။ (စာမ်က္ႏွာအညႊန္းနဲ႔၊ ပါဠိေတာ္ အနက္ကို ေဆာင္းပါးအဆံုးမွာ ေဖာ္ၿပေပးထားပါတယ္။)
မိေထြးေတာ္ ေဂါတမီေထရီမၾကီး ပရိနိဗၺာန္ဝင္စံခါနီး (ေသလြန္ခါနီး)မွာ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ကို စကားမ်ားမ်ား ေလွ်ာက္ထားသြားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေလွ်ာက္ထားခ်က္မ်ားစြာထဲက တစ္ခုကေတာ့ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႔ ‘ႏို႔ဖိုးေၾကြး’ နဲ႔ ပတ္သက္ေနပါတယ္။ ေလွ်ာက္ထားပံုက ဒီလိုပါ။
‘ၿမတ္စြာဘုရား . . . ၊ အရွင္ဘုရားကို တပည့္ေတာ္က ေလာကႏို႔ရည္ တိုက္ေကၽြးၿပီး အရွင္ဘုရားရဲ႔ ရူပကာယ (ရုပ္ကိုယ္ထည္) ၾကီးထြားလာေအာင္ ေမြးၿမဴခဲ့ရတဲ့အတြက္ တပည့္ေတာ္က အရွင္ဘုရားရဲ႔ မယ္ေတာ္ၾကီး (မိခင္) ၿဖစ္ပါတယ္’
တပည့္ေတာ္ကို အရွင္ဘုရားက ဓမၼႏို႔ရည္ တိုက္ေကၽြးၿပီး တပည့္ေတာ္ရဲ႔ ဓမၼကာယ (တရားကိုယ္ထည္) ၾကီးထြားလာေအာင္ ေမြးၿမဴခဲ့ရတဲ့အတြက္ အရွင္ဘုရားဟာ တပည့္ေတာ္ရဲ႔ ခမည္းေတာ္ၾကီး (ဖခင္) ၿဖစ္ပါတယ္။
‘တပည့္ေတာ္တိုက္ေကၽြးခဲ့တဲ့ ေလာကႏို႔ရည္က ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ၿခင္းကို တဒဂၤတစ္ခဏပဲ ၿငိမ္းေအးေၿပေပ်ာက္ေစႏိုင္ပါတယ္။ အရွင္ဘုရားတိုက္ေကၽြးခဲ့တဲ့ ဓမၼႏို႔ရည္ကေတာ့ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ၿခင္းကို အၿမဲထာဝရ ၿငိမ္းေအးေၿပေပ်ာက္ေစႏိုင္ပါတယ္။’
‘ၿမတ္စြာဘုရား . . . အရွင္ဘုရားဟာ တပည့္ေတာ္ကို ကိေလသာအေႏွာင္အဖြဲ႕အားလံုးမွ လြတ္ေၿမာက္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ ကယ္တင္ႏိုင္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္အေပၚမွာ အရွင္ဘုရား ႏို႔ဖိုးေၾကြး လံုးဝ မက်န္ေတာ့ပါ။ မယ္ေတာ္ေက်းဇူးကို ႏို႔ႏွစ္လံုးဖိုးလံုး ေက်ေအာင္ ဆပ္ႏိုင္ခဲ့ၿပီးပါၿပီဘုရား’
ဒကာမိုးေက်ာ္သူေရ . . .
မိေထြးေတာ္ေဂါတမီ ေထရီမၾကီးရဲ႔ ‘ႏို႔ဖိုးေၾကြးရွင္းတမ္း’ ေလွ်ာက္ထားခ်က္ကို ၿမတ္စြာဘုရားရွင္က ၿငင္းဆန္ၿခင္းလံုးဝမၿပဳဘဲ လက္ခံေတာ္မူခဲ့တဲ့အတြက္ အဲဒီေလွ်ာက္ထားခ်က္သည္ပင္လွ်င္ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ မိန္႔ၾကားေတာ္မူခ်က္ပါပဲ။
တကယ္လို႔သာ ႏို႔ဖိုးေၾကြးမေက်ဘူးဆိုရင္ ‘ဟဲ့ . . . ေဂါတမီ၊ သင္ေလွ်ာက္ထားတာ မွားေနတယ္၊ မိခင္ေက်းဇူးကို ငါဘုရား ႏို႔ႏွစ္လံုးဖိုး ေက်ေအာင္မဆပ္ႏိုင္ဘူးကြဲ႕၊ ႏို႔တစ္လံုးဖိုးပဲ ေက်ေအာင္ဆပ္ႏိုင္တယ္’ လို႔ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္က စကားၿပင္ေၿပာမွာေပါ့။ အခုေတာ့ အဲဒီလို စကားၿပင္ေၿပာခဲ့တာမွ မဟုတ္ဘဲ၊ ဆိတ္ဆိတ္ေနၿပီ လက္ခံေတာ္မူခဲ့တာပါ။
ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ၿခင္းဆိုတာ ‘တဏွာ’ ပါ။ ‘ေလာကႏို႔ရည္’ က ႏို႔ဆာတဲ့ တဏွာကိုပဲ ပယ္ေဖ်ာက္ေပးႏိုင္ပါတယ္။ (ဒါေတာင္မွ တဒဂၤပါ။ အခ်ိန္တန္ေတာ့ ၿပန္ဆာလာတာပါပဲ။) တၿခားဆာတဲ့ တဏွာေတြကိုေတာ့ ပယ္ေဖ်ာက္မေပးႏိုင္ပါဘူး။ ႏို႔စို႔အရြယ္မွာေတာင္ ဟိုလူ႔ၿမင္ခ်င္၊ ဒီလူ႔ၿမင္ခ်င္ ၊ ဟိုဟာစားခ်င္၊ ဒီဟာေသာက္ခ်င္နဲ႔ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မွဳမ်ိဳးစံု (လိုခ်င္ႏွစ္သက္ တပ္မက္ သာယာမွဳမ်ိဳးစံု) တိုးပြားေနပါတယ္။
ႏို႔ၿပတ္သြားၿပီဆိုတာနဲ႔ တစ္ရက္ထက္တစ္ရက္၊ တစ္လထက္တစ္လ၊ တစ္ႏွစ္ထက္ တစ္ႏွစ္၊ ဆာေလာင္မွဳတဏွာေတြ တိုးတိုးလာပါတယ္။ အဲဒီလိုတိုးလာေအာင္လည္း မိခင္ကုိယ္တိုင္ကလည္း သင္ၾကားေပးတာပါ။ ‘သားသား ဒီမုန္႔ေလးကေကာင္းတယ္ေနာ္၊’ ‘မီးမီး ဒီအရုပ္ေလးက လွတယ္ေနာ္’ ဆိုတာမ်ိဳၚေတြ အစၿပဳလို႔ေပါ့။
အသက္ၾကီးေလ အဆာတိုးေလနဲ႔ တဏွာၾကီးၾကီးလာလိုက္တာ ‘ႏြားၾကီးေလ၊ ခ်ိဳရွည္ေလ’ ၿဖစ္ေတာ့တာပါပဲ။ အဆင္း၊ အသံ၊ အနံ႕၊ အရသာ၊ အထိအေတြ႔၊ အာရံုငါးပါး ကာမဂုဏ္တရားေတြကို ဆာေလာင္မြတ္သိပ္တဲ့ တဏွာကို ‘ေလာကႏို႔ရည္’ လို႔ေခၚတဲ့ ‘မိခင္ႏို႔ရည္’ က ဘယ္နည္းနဲ႔မွ ေၿဖေဖ်ာက္မေပးႏိုင္ပါဘူး။ (မိခင္ေက်းဇူး ရွဳေထာင့္ႏွင့္ ေရာေထြးမပစ္ပါနွင့္။)
‘သစၥာေလးပါး ၿမတ္တရား’ ဆိုတဲ့ ‘ဓမၼႏို႔ရည္’ ကေတာ့ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မွဳ တဏွာအားလံုးကို အၾကြင္းမဲ့ ပယ္ေဖ်ာက္ေပးႏိုင္ပါတယ္။ သစၥာေလးပါးကို အရဟတၱမဂ္နဲ႔ ထိုးထြင္းသိၿမင္ၿပီးလို႔ ရဟႏၱာၿဖစ္သြားၿပီဆိုရင္ ဘယ္အရာကိုမွဆာေလာင္မြတ္သိပ္မွဳ မရွိေတာ့ပါဘူး။ အာရံုအားလံုး၊ ဘဝအားလံုး ဘာကိုမွ သာယာႏွစ္သက္ တပ္မက္တြယ္တာမွဳ မရွိေတာ့တဲ့အတြက္ တဏွာအဆာဓါတ္အားလံုး အၿပီးတိုင္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေၿပေပ်ာက္သြားပါၿပီ။
ရဟႏၱာအဆင့္ထိ မေရာက္ေတာင္မွ သစၥာတရားကို သူ႕အဆင့္နဲ႔သူ သိတဲ့သူဟာ သူအတိုင္းအတာနဲ႔သူေတာ့ တဏွာအဆာဓါတ္ ေလ်ာ့ပါးသက္သာပါတယ္။
ပုထုဇဥ္အဆင့္ကိုေက်ာ္လြန္ၿပီး ေအာက္ထစ္ဆံုး ေသာတာပန္အရိယာအဆင့္ကို ေရာက္သြားတယ္ဆိုရင္ပဲ သိပ္မၾကာလွေတာ့တဲ့တစ္ခ်ိန္မွာ ရဟႏၱာၿဖစ္ဖို႔ ေသခ်ာသြားၿပီ ၿဖစ္တဲ့အတြက္ မိခင္ကို ေသာတာပန္ၿဖစ္ေအာင္ ‘ဓမၼႏို႔ရည္’ တိုက္ေကၽြးေပးတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းဟာ မိခင္ေက်းဇူးကို ႏို႔ႏွစ္လံုးဖိုးေက်ေအာင္ ဆပ္ၿပီးသား ၿဖစ္ေတာ့တာပါပဲ။
ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ မိခင္ႏို႕ ခုနစ္ရက္တိုက္ေကၽြးခဲ့တဲ့ မယ္ေတာ္ရင္း မဟာမာယာေဒဝီကေန ဘဝေၿပာင္းသြားတဲ့ သႏၱဳႆိတ နတ္သားကို ဝါတြင္းသံုးလပတ္လံုး အဘိဓမၼာတရား (သုတၱန္ၾကားညွပ္) ေဟာၾကားေပးၿခင္းအားၿဖင့္ ေသာတာပန္ၿဖစ္သြားေအာင္ ‘ဓမၼႏို႔ရည္’ တိုက္ေကၽြးခဲ့ပါတယ္။ မယ္ေတာ္နတ္ရြာစံၿပီးတဲ့ေနာက္ ႏို႔မၿပတ္မခ်င္း မိမိရဲ႔ႏို႔ခ်ိဳကို တိုက္ေကၽြးခဲ့တဲ့ မိေထြးေတာ္ မဟာပဇာပတိ ေဂါတမီေထရီမၾကီးကိုေတာ့ ရဟႏၱာၿဖစ္တဲ့အထိ ‘ဓမၼႏို႔ရည္’ တိုက္ေကၽြးခဲ့ပါတယ္။
မယ္ေတာ္ရင္းအေနနဲ႔ ေသာတာပန္သာၿဖစ္ေသးတဲ့အတြက္ တဏွာအဆာဓါတ္ေတြလံုးဝမေၿ႔ာေပ်ာက္ေသးေပမယ့္ သိပ္မၾကာလွေတာ့တဲ့ တစ္ခ်ိန္မွာေတာ့ တဏွာအဆာဓါတ္လံုးဝေၿပေပ်ာက္တဲ့ ရဟႏၱာၿဖစ္ဖို႔ ေသခ်ာသြားပါၿပီ။ အဲဒီအတြက္ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္မွာ ႏို႔တစ္စက္ဖိုးမွ အေၾကြးမက်န္ေတာ့ပါဘူး။ႏို႔ဖိုးေၾကြးအားလံုး ေက်သြားပါၿပီ။ ႏို႔ႏွစ္လံုးဖိုးလံုး ေက်းဇူးဆပ္ၿပီးပါၿပီ။
ႏွစ္နဲ႔ခ်ီၿပီး ႏို႔စို႔ခဲ့ရတဲ့ မိေထြးေတာ္ေဂါတမီအေပၚမွာေတာင္ ႏို႔ဖိုးေၾကြး မက်န္ေတာ့ဘူးဆိုမွေတာ့ ခုနစ္ရက္ပဲ ႏို႔စို႔ခဲ့ရတဲ့ မယ္ေတာ္မာယာအေပၚမွာ ႏို႔ဖိုးေၾကြး တစ္စက္ဖိုးမွ မက်န္ေတာ့ဘူးဆိုတာ ယံုမွားသံသယၿဖစ္စရာ မရွိပါဘူး။ ႏို႔ႏွစ္လံုးဖိုးလံုး ေက်ပါတယ္။
‘ၿမတ္စြာဘုရားေတာ္မွ မိခင္ေက်းဇူးကို ႏို႔ဆစ္လံုးဖိုးပဲ ေက်ေအာင္ ဆပ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္’ ဆိုတဲ့ စကားဟာ တက္တက္စင္ေအာင္ လြဲမွားတဲ့ လုပ္ၾကံစကားသာ ၿဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္ပိဋကတ္ေတာ္၊ ဘယ္ဗုဒၶစာေပမွာမွ မပါပါဘူး။
ပိဋကတ္ကၽြမ္းက်င္တဲ့ ဘယ္ဆရာေတာ္ကိုမဆို ေမးၿမန္းၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ ဝိဇၨာလိုလို၊ ဘိုးေတာ္လိုလို ဖိုသီဖတ္သီဘုန္းၾကီးေတြကိုေတာ့ သြားမေမးနဲ႔ေပါ့။ သူတို႕ကေတာ့ တစ္ဆင့္ၾကား အစဥ္အလာကိုပဲ အမွန္လို႔သတ္မွတ္ၿပီး ဟုတ္တယ္လို႔ ေခါင္းညိတ္ၾကမွာေလ။ ပိဋကတ္ဆိုတဲ့ေနရာမွာလည္း ေထရဝါဒစစ္စစ္ ပိဋကတ္ေတြကိုသာ ဆိုလိုပါတယ္။
‘ႏို႔တစ္လံုးဖိုးပဲ ေက်တယ္’ ဆိုတာတို႔၊ ‘သားေရႊအိုးထမ္းလာတာ ၿမင္ခ်င္တယ္’ ဆိုတာတို႔ အဲဒီလို စသည္ ပိဋကတ္ေတာ္မွာ မလာတဲ့ အခ်က္အလက္ အလြဲအမွားေတြ လူထုၾကားထဲ စိမ့္ဝင္ပ်ံ႕ႏွံ႔ ေနတာရဲ႕ အဓိကတရားခံက ဇာတ္သမားေတြနဲ႔ ကြက္စိပ္ဆရာေတြပဲလို႔ ေရွးဆရာေတာ္ၾကီးေတြက မိန္႔ဆိုေတာ္မူခဲ့ၾကပါတယ္။
ကိုယ္ဖန္တီးတဲ့ အႏုပညာကို ပရိသတ္ စိတ္ဝင္စားေအာင္ သိုင္းဝိုင္းခ်ဲ႕ထြင္ မြမ္းမံဖြဲ႔ႏြဲ႕ရင္းနဲ႔ လက္လြန္ႏွဳတ္လြန္ၿဖစ္ၿပီး ပိဋကတ္ေတာ္လာ အမွန္တရားေတြကို တမင္မရည္ရြယ္ေပမယ့္ ဖ်က္ဆီးလိုက္သလိုၿဖစ္သြားပါတယ္။ ‘ဇာတ္သမားေသရင္ ပဟာသငရဲေရာက္တယ္’ ဆိုတဲ့ ဗုဒၶစကားေတာ္ရဲ႕ အၾကာင္းၿပခ်က္ေတြထဲမွာ ဇာတ္စာေရးသူေတြရဲ႕ အခ်က္အလက္လြဲမွားေအာင္ ဖန္တီးမွဳလည္း တစ္ခုအပါအဝင္ၿဖစ္မွာ ေသခ်ာပါတယ္။ (ဇာတ္စာအားလံုးကို မဆိုလိုပါ)
‘ပိဋကတ္ေတာ္ကို ဇာတ္ဆရာ၊ ကြက္စိပ္ဆရာေတြဖ်က္တယ္’ ဆိုတဲ့စကား မွန္မမွန္ သိခ်င္တာနဲ႔ ဟိုတေလာက ေရဒီယိုကလႊင့္တဲ့ ေရႊမန္းရဲ႕ ဗုဒၶဝင္ေလးေတာ္တင္ခန္းကို တစ္ဝက္တစ္ပ်က္ကေန ခဏဖြင့္ နားေထာင္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ . . . လား . . . လား . . .မယ္ေတာ္မာယာကေန ဘဝေၿပာင္းသြားတဲ့ နတ္သားကို မင္းသမီးတစ္ဦးက ‘မယ္မယ္ဘုရား၊ မယ္မယ္ဘုရား’ ခ်င္း မိုးမႊန္ၿပီး နတ္သမီးတစ္ပါးအၿဖစ္နဲ႔ တင္ဆက္သြားတာကို ၾကားလိုက္ရပါေရာလား။
တကယ္ဆို ဗုဒၶဘာသာဝင္တိုင္းသိတဲ့ ‘မယ္ေတာ္မိနတ္သား’ ဆိုတဲ့ စကားစုေလးကို ၾကည့္လိုက္ရင္ကိုပဲ မယ္ေတာ္မာယာဟာ နတ္သမီးၿဖစ္သြားတာ မဟုတ္ဘူး၊ နတ္သားၿဖစ္သြားတယ္ဆိုတာ အလြယ္တကူ သိႏိုင္ပါတယ္။
ဇာတ္သမားေတြရဲ႕ လက္ခ်က္ေၾကာင့္ ဖုန္းကညာတစ္ပါး လံုးရာက ၿပားသြားရပါေပါ့လား သႏၱဳႆိတနတ္သားၾကီးေရ . . . ။
ႏို႔ဖိုးေက်ႏိုင္ၾကပါေစ။
[အင္တာဗ်ဴးဂ်ာနယ္၊ စက္တင္ဘာ ၁၈၊ ၂၀၀၂။]
အညႊန္း ။ - ေထရီအပဒါနပါဠိေတာ္၊ စာမ်က္ႏွာ ၂၀၉။ ဂါထာ ၁၃၃။
- ပါဠိအနက္။ မဟာမုေန - ၿမတ္စြာဘုရား၊ တြံ - ရွင္ေတာ္ၿမတ္ဘုရားသည္၊ မယွံ - ဘုရားတပည့္ေတာ္အား၊ ဗန္ဓနာရကၡေန - ကိေလသာ အေႏွာင္အဖြဲ႕မွ လြတ္ေၿမာက္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ၿခင္းေၾကာင့္၊ မယွံ - ဘုရားတပည့္ေတာ္၏ အေပၚတြင္၊ အေနေဏာ - ႏို႔ဖိုးေၾကြးကင္းသူသည္၊ ဝါ - ႏို႔ႏွစ္လံုးဖိုးေက်ေအာင္ မိခင္ေက်းဇူးဆပ္ၿပီးသူသည္၊ အသိ - ၿဖစ္ေတာ္မူပါေပ၏ ။
ယခုေရးသားေသာတရားေတာ္ကို ဆရာေတာ္အရွင္ဆႏၵာဓိက(ေရႊပါရမီေတာရ) ေရးသားေတာ္မူေသာ"ႏို႔ႏွစ္လံုးဖိုး ေက်ပါတယ္" ဆိုေသာတရားစာအုပ္မွ ကးူယူၿပီး ပူေဇာ္ၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ။
မိဘေမတၱာကို ဖြဲ႔ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေတြ၊ ဇာတ္လမ္းေတြဟာ သားသမီးေတြကို မိဘေမတၱာနားလည္စိတ္၊ မိဘေက်းဇူးဆပ္လိုစိတ္ ထက္သန္လာေအာင္ လွံဳ႕ေဆာ္တဲ့ေနရာမွာ စာေပထက္ေတာင္ ပိုၿပီးထိေရာက္ပါတယ္။ အႏုပညာရသပါတဲ့အတြက္ သားသမီးေတြရဲ႕ ရင္ထဲကို စြဲစြဲနစ္နစ္ ဝင္ေရာက္သြားလို႔ပါ။ အဲဒီအတြက္ သက္ဆိုင္ရာ အႏုပညာရွင္မ်ားကို အထူးေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ဖန္တီးလိုက္တဲ့ မိဘေမတၱာဖြဲ႔ အႏုပညာပစၥည္းထဲမွာ မွားယြင္းတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ၊ လြဲေခ်ာ္တဲ့ အေတြးအေခၚေတြပါေနရင္ေတာ့ အဲဒီအခ်က္အလက္ ၊ အဲဒီအေတြးအေခၚကို အမွနလို႔ သတ္မွတ္သြားသူေတြရဲ႕ အသိမွား၊ အမွတ္မွားမွဳဟာ ကိုယ္ေပးလိုက္တဲ့ အကုသိုလ္အစိုင္အခဲၾကီးၿဖစ္ေနတာမို႔ ကိုယ္လည္း အကုသိူလ္ရွယ္ယာ ေဝစုခြဲၿပီးသား ၿဖစ္သြားပါတယ္။
မိဘေမတၱာအေၾကာင္းေရးၾက၊ ဖြဲ႔ၾကၿပီဆိုရင္ ဗုဒၶစာေပ(ပိဋကတ္ေတာ္)ထဲက အဆံုးအမေတြ၊ အခ်က္အလက္ေတြကို အမ်ားဆံုး ကိုးကားၾကတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဗုဒၶစာေပနဲ႔ မိဘေမတၱာ၊ မိဘေမတၱာနဲ႔ ဗုဒၶစာေပ ခြဲၿခားလို႔ောတင္မရပါဘူး။ ‘မိဘေက်းဇူး သိရမယ္၊ ဆပ္ရမယ္’ လို႔ေၿပာလိုက္ရင္ကုိပဲ ‘ဒါဘာသာေရးအဆံုးအမ၊ ဒါဗုဒၶလမ္းညႊန္ခ်က္’ လို႔ေတာင္ သတ္မွတ္နားလည္လိုက္ၾကတဲ့အထိပါပဲ။
ဗုဒၶစာေပကိုမွီၿငမ္းတဲ့ မိဘေမတၱာဖြဲ႕ေတြမွာ ‘ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ေတာင္မွ မိခင္ေက်းဇူးကို ႏို႔တစ္လံုးဖိုးပဲ ေက်ေအာင္ ဆပ္ႏိုင္ခဲ့တယ္’ ဆိုတဲ့အခ်က္ကို ေတြ႔ရေတာ့ သိပ္ကို အံ့ၾသမိပါတယ္။
ပိဋကတ္ေတာ္ေတြမွာမပါတဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကို ပါသလိုလုိ ေရးသားေၿပာဆိုတာဟာ အရမ္းအရမ္းကို အၿပစ္ၾကီးပါတယ္။ ’ႏို႔တစ္လံုးဖိုးပဲ ေက်တယ္’ ဆိုတဲ့အခ်က္ကို ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္လည္းေဟာၾကားေတာ္မမူခဲ့သလို အဌကထာဆရာ၊ ဋီကာဆရာေတြကလည္း ဖြင့္ဆိုေတာ္မမူခဲ့ၾကပါဘူး။
သားသမီးေတြအေပၚမွာ မိခင္ေက်းဇူးၾကီးမားတာ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မိခင္ကို အမႊန္းတင္ခ်င္လြန္းတာနဲ႔ ၿမန္စြာဘုရားရွင္ကို ပုတ္ခတ္ေစာ္ကားသလို ၿဖစ္သြားတာကေတာ့ လံုးဝမသင့္ေတာ္ပါဘူး။ ‘ဘုရားေတာင္မွ မိခင္ေက်းဇူး ႏို႔တစ္လံုးဖိုးပဲ ေက်တယ္’ လို႔ေၿပာတဲ့သူဟာ ဘုရားကိုလည္းေစာ္ကားရာေရာက္သလို၊ တရားကိုလည္း ဖ်က္ဆီးရာေရာက္ပါတယ္။ ‘သာသနာဖ်က္တဲ့သူ’ လို႔ေတာင္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေၿပာႏို္င္တဲ့အထိ အကုသိုလ္ၾကီးပါတယ္။
‘ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ မိခင္ေက်းဇူးကို ႏို႔ႏွစ္လံုးဖိုးလံုး ေက်ေအာင္ဆပ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္၊ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္မွာ မိခင္အေပၚ ႏို႔ဖိုးအေၾကြး လံုဝမက်န္ေတာ့ပါဘူး’ ဆိုတဲ့ မိန္႔ဆိုေရးသားခ်က္ ပိဋကတ္ေတာ္ (ေထရဝါဒ ဗုဒၶစာေပ)မွာ အခိုင္အမာ အထင္အရွားရွိပါတယ္။
ပါဠိေတာ္မူရင္းကေတာ့ ‘ဗႏၶနာရကၡေန မယွံ၊ အနေဏာတြံ မဟာမုေန’ ပါ။ (စာမ်က္ႏွာအညႊန္းနဲ႔၊ ပါဠိေတာ္ အနက္ကို ေဆာင္းပါးအဆံုးမွာ ေဖာ္ၿပေပးထားပါတယ္။)
မိေထြးေတာ္ ေဂါတမီေထရီမၾကီး ပရိနိဗၺာန္ဝင္စံခါနီး (ေသလြန္ခါနီး)မွာ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ကို စကားမ်ားမ်ား ေလွ်ာက္ထားသြားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေလွ်ာက္ထားခ်က္မ်ားစြာထဲက တစ္ခုကေတာ့ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႔ ‘ႏို႔ဖိုးေၾကြး’ နဲ႔ ပတ္သက္ေနပါတယ္။ ေလွ်ာက္ထားပံုက ဒီလိုပါ။
‘ၿမတ္စြာဘုရား . . . ၊ အရွင္ဘုရားကို တပည့္ေတာ္က ေလာကႏို႔ရည္ တိုက္ေကၽြးၿပီး အရွင္ဘုရားရဲ႔ ရူပကာယ (ရုပ္ကိုယ္ထည္) ၾကီးထြားလာေအာင္ ေမြးၿမဴခဲ့ရတဲ့အတြက္ တပည့္ေတာ္က အရွင္ဘုရားရဲ႔ မယ္ေတာ္ၾကီး (မိခင္) ၿဖစ္ပါတယ္’
တပည့္ေတာ္ကို အရွင္ဘုရားက ဓမၼႏို႔ရည္ တိုက္ေကၽြးၿပီး တပည့္ေတာ္ရဲ႔ ဓမၼကာယ (တရားကိုယ္ထည္) ၾကီးထြားလာေအာင္ ေမြးၿမဴခဲ့ရတဲ့အတြက္ အရွင္ဘုရားဟာ တပည့္ေတာ္ရဲ႔ ခမည္းေတာ္ၾကီး (ဖခင္) ၿဖစ္ပါတယ္။
‘တပည့္ေတာ္တိုက္ေကၽြးခဲ့တဲ့ ေလာကႏို႔ရည္က ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ၿခင္းကို တဒဂၤတစ္ခဏပဲ ၿငိမ္းေအးေၿပေပ်ာက္ေစႏိုင္ပါတယ္။ အရွင္ဘုရားတိုက္ေကၽြးခဲ့တဲ့ ဓမၼႏို႔ရည္ကေတာ့ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ၿခင္းကို အၿမဲထာဝရ ၿငိမ္းေအးေၿပေပ်ာက္ေစႏိုင္ပါတယ္။’
‘ၿမတ္စြာဘုရား . . . အရွင္ဘုရားဟာ တပည့္ေတာ္ကို ကိေလသာအေႏွာင္အဖြဲ႕အားလံုးမွ လြတ္ေၿမာက္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ ကယ္တင္ႏိုင္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္အေပၚမွာ အရွင္ဘုရား ႏို႔ဖိုးေၾကြး လံုးဝ မက်န္ေတာ့ပါ။ မယ္ေတာ္ေက်းဇူးကို ႏို႔ႏွစ္လံုးဖိုးလံုး ေက်ေအာင္ ဆပ္ႏိုင္ခဲ့ၿပီးပါၿပီဘုရား’
ဒကာမိုးေက်ာ္သူေရ . . .
မိေထြးေတာ္ေဂါတမီ ေထရီမၾကီးရဲ႔ ‘ႏို႔ဖိုးေၾကြးရွင္းတမ္း’ ေလွ်ာက္ထားခ်က္ကို ၿမတ္စြာဘုရားရွင္က ၿငင္းဆန္ၿခင္းလံုးဝမၿပဳဘဲ လက္ခံေတာ္မူခဲ့တဲ့အတြက္ အဲဒီေလွ်ာက္ထားခ်က္သည္ပင္လွ်င္ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ မိန္႔ၾကားေတာ္မူခ်က္ပါပဲ။
တကယ္လို႔သာ ႏို႔ဖိုးေၾကြးမေက်ဘူးဆိုရင္ ‘ဟဲ့ . . . ေဂါတမီ၊ သင္ေလွ်ာက္ထားတာ မွားေနတယ္၊ မိခင္ေက်းဇူးကို ငါဘုရား ႏို႔ႏွစ္လံုးဖိုး ေက်ေအာင္မဆပ္ႏိုင္ဘူးကြဲ႕၊ ႏို႔တစ္လံုးဖိုးပဲ ေက်ေအာင္ဆပ္ႏိုင္တယ္’ လို႔ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္က စကားၿပင္ေၿပာမွာေပါ့။ အခုေတာ့ အဲဒီလို စကားၿပင္ေၿပာခဲ့တာမွ မဟုတ္ဘဲ၊ ဆိတ္ဆိတ္ေနၿပီ လက္ခံေတာ္မူခဲ့တာပါ။
ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ၿခင္းဆိုတာ ‘တဏွာ’ ပါ။ ‘ေလာကႏို႔ရည္’ က ႏို႔ဆာတဲ့ တဏွာကိုပဲ ပယ္ေဖ်ာက္ေပးႏိုင္ပါတယ္။ (ဒါေတာင္မွ တဒဂၤပါ။ အခ်ိန္တန္ေတာ့ ၿပန္ဆာလာတာပါပဲ။) တၿခားဆာတဲ့ တဏွာေတြကိုေတာ့ ပယ္ေဖ်ာက္မေပးႏိုင္ပါဘူး။ ႏို႔စို႔အရြယ္မွာေတာင္ ဟိုလူ႔ၿမင္ခ်င္၊ ဒီလူ႔ၿမင္ခ်င္ ၊ ဟိုဟာစားခ်င္၊ ဒီဟာေသာက္ခ်င္နဲ႔ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မွဳမ်ိဳးစံု (လိုခ်င္ႏွစ္သက္ တပ္မက္ သာယာမွဳမ်ိဳးစံု) တိုးပြားေနပါတယ္။
ႏို႔ၿပတ္သြားၿပီဆိုတာနဲ႔ တစ္ရက္ထက္တစ္ရက္၊ တစ္လထက္တစ္လ၊ တစ္ႏွစ္ထက္ တစ္ႏွစ္၊ ဆာေလာင္မွဳတဏွာေတြ တိုးတိုးလာပါတယ္။ အဲဒီလိုတိုးလာေအာင္လည္း မိခင္ကုိယ္တိုင္ကလည္း သင္ၾကားေပးတာပါ။ ‘သားသား ဒီမုန္႔ေလးကေကာင္းတယ္ေနာ္၊’ ‘မီးမီး ဒီအရုပ္ေလးက လွတယ္ေနာ္’ ဆိုတာမ်ိဳၚေတြ အစၿပဳလို႔ေပါ့။
အသက္ၾကီးေလ အဆာတိုးေလနဲ႔ တဏွာၾကီးၾကီးလာလိုက္တာ ‘ႏြားၾကီးေလ၊ ခ်ိဳရွည္ေလ’ ၿဖစ္ေတာ့တာပါပဲ။ အဆင္း၊ အသံ၊ အနံ႕၊ အရသာ၊ အထိအေတြ႔၊ အာရံုငါးပါး ကာမဂုဏ္တရားေတြကို ဆာေလာင္မြတ္သိပ္တဲ့ တဏွာကို ‘ေလာကႏို႔ရည္’ လို႔ေခၚတဲ့ ‘မိခင္ႏို႔ရည္’ က ဘယ္နည္းနဲ႔မွ ေၿဖေဖ်ာက္မေပးႏိုင္ပါဘူး။ (မိခင္ေက်းဇူး ရွဳေထာင့္ႏွင့္ ေရာေထြးမပစ္ပါနွင့္။)
‘သစၥာေလးပါး ၿမတ္တရား’ ဆိုတဲ့ ‘ဓမၼႏို႔ရည္’ ကေတာ့ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မွဳ တဏွာအားလံုးကို အၾကြင္းမဲ့ ပယ္ေဖ်ာက္ေပးႏိုင္ပါတယ္။ သစၥာေလးပါးကို အရဟတၱမဂ္နဲ႔ ထိုးထြင္းသိၿမင္ၿပီးလို႔ ရဟႏၱာၿဖစ္သြားၿပီဆိုရင္ ဘယ္အရာကိုမွဆာေလာင္မြတ္သိပ္မွဳ မရွိေတာ့ပါဘူး။ အာရံုအားလံုး၊ ဘဝအားလံုး ဘာကိုမွ သာယာႏွစ္သက္ တပ္မက္တြယ္တာမွဳ မရွိေတာ့တဲ့အတြက္ တဏွာအဆာဓါတ္အားလံုး အၿပီးတိုင္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေၿပေပ်ာက္သြားပါၿပီ။
ရဟႏၱာအဆင့္ထိ မေရာက္ေတာင္မွ သစၥာတရားကို သူ႕အဆင့္နဲ႔သူ သိတဲ့သူဟာ သူအတိုင္းအတာနဲ႔သူေတာ့ တဏွာအဆာဓါတ္ ေလ်ာ့ပါးသက္သာပါတယ္။
ပုထုဇဥ္အဆင့္ကိုေက်ာ္လြန္ၿပီး ေအာက္ထစ္ဆံုး ေသာတာပန္အရိယာအဆင့္ကို ေရာက္သြားတယ္ဆိုရင္ပဲ သိပ္မၾကာလွေတာ့တဲ့တစ္ခ်ိန္မွာ ရဟႏၱာၿဖစ္ဖို႔ ေသခ်ာသြားၿပီ ၿဖစ္တဲ့အတြက္ မိခင္ကို ေသာတာပန္ၿဖစ္ေအာင္ ‘ဓမၼႏို႔ရည္’ တိုက္ေကၽြးေပးတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းဟာ မိခင္ေက်းဇူးကို ႏို႔ႏွစ္လံုးဖိုးေက်ေအာင္ ဆပ္ၿပီးသား ၿဖစ္ေတာ့တာပါပဲ။
ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ မိခင္ႏို႕ ခုနစ္ရက္တိုက္ေကၽြးခဲ့တဲ့ မယ္ေတာ္ရင္း မဟာမာယာေဒဝီကေန ဘဝေၿပာင္းသြားတဲ့ သႏၱဳႆိတ နတ္သားကို ဝါတြင္းသံုးလပတ္လံုး အဘိဓမၼာတရား (သုတၱန္ၾကားညွပ္) ေဟာၾကားေပးၿခင္းအားၿဖင့္ ေသာတာပန္ၿဖစ္သြားေအာင္ ‘ဓမၼႏို႔ရည္’ တိုက္ေကၽြးခဲ့ပါတယ္။ မယ္ေတာ္နတ္ရြာစံၿပီးတဲ့ေနာက္ ႏို႔မၿပတ္မခ်င္း မိမိရဲ႔ႏို႔ခ်ိဳကို တိုက္ေကၽြးခဲ့တဲ့ မိေထြးေတာ္ မဟာပဇာပတိ ေဂါတမီေထရီမၾကီးကိုေတာ့ ရဟႏၱာၿဖစ္တဲ့အထိ ‘ဓမၼႏို႔ရည္’ တိုက္ေကၽြးခဲ့ပါတယ္။
မယ္ေတာ္ရင္းအေနနဲ႔ ေသာတာပန္သာၿဖစ္ေသးတဲ့အတြက္ တဏွာအဆာဓါတ္ေတြလံုးဝမေၿ႔ာေပ်ာက္ေသးေပမယ့္ သိပ္မၾကာလွေတာ့တဲ့ တစ္ခ်ိန္မွာေတာ့ တဏွာအဆာဓါတ္လံုးဝေၿပေပ်ာက္တဲ့ ရဟႏၱာၿဖစ္ဖို႔ ေသခ်ာသြားပါၿပီ။ အဲဒီအတြက္ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္မွာ ႏို႔တစ္စက္ဖိုးမွ အေၾကြးမက်န္ေတာ့ပါဘူး။ႏို႔ဖိုးေၾကြးအားလံုး ေက်သြားပါၿပီ။ ႏို႔ႏွစ္လံုးဖိုးလံုး ေက်းဇူးဆပ္ၿပီးပါၿပီ။
ႏွစ္နဲ႔ခ်ီၿပီး ႏို႔စို႔ခဲ့ရတဲ့ မိေထြးေတာ္ေဂါတမီအေပၚမွာေတာင္ ႏို႔ဖိုးေၾကြး မက်န္ေတာ့ဘူးဆိုမွေတာ့ ခုနစ္ရက္ပဲ ႏို႔စို႔ခဲ့ရတဲ့ မယ္ေတာ္မာယာအေပၚမွာ ႏို႔ဖိုးေၾကြး တစ္စက္ဖိုးမွ မက်န္ေတာ့ဘူးဆိုတာ ယံုမွားသံသယၿဖစ္စရာ မရွိပါဘူး။ ႏို႔ႏွစ္လံုးဖိုးလံုး ေက်ပါတယ္။
‘ၿမတ္စြာဘုရားေတာ္မွ မိခင္ေက်းဇူးကို ႏို႔ဆစ္လံုးဖိုးပဲ ေက်ေအာင္ ဆပ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္’ ဆိုတဲ့ စကားဟာ တက္တက္စင္ေအာင္ လြဲမွားတဲ့ လုပ္ၾကံစကားသာ ၿဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္ပိဋကတ္ေတာ္၊ ဘယ္ဗုဒၶစာေပမွာမွ မပါပါဘူး။
ပိဋကတ္ကၽြမ္းက်င္တဲ့ ဘယ္ဆရာေတာ္ကိုမဆို ေမးၿမန္းၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ ဝိဇၨာလိုလို၊ ဘိုးေတာ္လိုလို ဖိုသီဖတ္သီဘုန္းၾကီးေတြကိုေတာ့ သြားမေမးနဲ႔ေပါ့။ သူတို႕ကေတာ့ တစ္ဆင့္ၾကား အစဥ္အလာကိုပဲ အမွန္လို႔သတ္မွတ္ၿပီး ဟုတ္တယ္လို႔ ေခါင္းညိတ္ၾကမွာေလ။ ပိဋကတ္ဆိုတဲ့ေနရာမွာလည္း ေထရဝါဒစစ္စစ္ ပိဋကတ္ေတြကိုသာ ဆိုလိုပါတယ္။
‘ႏို႔တစ္လံုးဖိုးပဲ ေက်တယ္’ ဆိုတာတို႔၊ ‘သားေရႊအိုးထမ္းလာတာ ၿမင္ခ်င္တယ္’ ဆိုတာတို႔ အဲဒီလို စသည္ ပိဋကတ္ေတာ္မွာ မလာတဲ့ အခ်က္အလက္ အလြဲအမွားေတြ လူထုၾကားထဲ စိမ့္ဝင္ပ်ံ႕ႏွံ႔ ေနတာရဲ႕ အဓိကတရားခံက ဇာတ္သမားေတြနဲ႔ ကြက္စိပ္ဆရာေတြပဲလို႔ ေရွးဆရာေတာ္ၾကီးေတြက မိန္႔ဆိုေတာ္မူခဲ့ၾကပါတယ္။
ကိုယ္ဖန္တီးတဲ့ အႏုပညာကို ပရိသတ္ စိတ္ဝင္စားေအာင္ သိုင္းဝိုင္းခ်ဲ႕ထြင္ မြမ္းမံဖြဲ႔ႏြဲ႕ရင္းနဲ႔ လက္လြန္ႏွဳတ္လြန္ၿဖစ္ၿပီး ပိဋကတ္ေတာ္လာ အမွန္တရားေတြကို တမင္မရည္ရြယ္ေပမယ့္ ဖ်က္ဆီးလိုက္သလိုၿဖစ္သြားပါတယ္။ ‘ဇာတ္သမားေသရင္ ပဟာသငရဲေရာက္တယ္’ ဆိုတဲ့ ဗုဒၶစကားေတာ္ရဲ႕ အၾကာင္းၿပခ်က္ေတြထဲမွာ ဇာတ္စာေရးသူေတြရဲ႕ အခ်က္အလက္လြဲမွားေအာင္ ဖန္တီးမွဳလည္း တစ္ခုအပါအဝင္ၿဖစ္မွာ ေသခ်ာပါတယ္။ (ဇာတ္စာအားလံုးကို မဆိုလိုပါ)
‘ပိဋကတ္ေတာ္ကို ဇာတ္ဆရာ၊ ကြက္စိပ္ဆရာေတြဖ်က္တယ္’ ဆိုတဲ့စကား မွန္မမွန္ သိခ်င္တာနဲ႔ ဟိုတေလာက ေရဒီယိုကလႊင့္တဲ့ ေရႊမန္းရဲ႕ ဗုဒၶဝင္ေလးေတာ္တင္ခန္းကို တစ္ဝက္တစ္ပ်က္ကေန ခဏဖြင့္ နားေထာင္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ . . . လား . . . လား . . .မယ္ေတာ္မာယာကေန ဘဝေၿပာင္းသြားတဲ့ နတ္သားကို မင္းသမီးတစ္ဦးက ‘မယ္မယ္ဘုရား၊ မယ္မယ္ဘုရား’ ခ်င္း မိုးမႊန္ၿပီး နတ္သမီးတစ္ပါးအၿဖစ္နဲ႔ တင္ဆက္သြားတာကို ၾကားလိုက္ရပါေရာလား။
တကယ္ဆို ဗုဒၶဘာသာဝင္တိုင္းသိတဲ့ ‘မယ္ေတာ္မိနတ္သား’ ဆိုတဲ့ စကားစုေလးကို ၾကည့္လိုက္ရင္ကိုပဲ မယ္ေတာ္မာယာဟာ နတ္သမီးၿဖစ္သြားတာ မဟုတ္ဘူး၊ နတ္သားၿဖစ္သြားတယ္ဆိုတာ အလြယ္တကူ သိႏိုင္ပါတယ္။
ဇာတ္သမားေတြရဲ႕ လက္ခ်က္ေၾကာင့္ ဖုန္းကညာတစ္ပါး လံုးရာက ၿပားသြားရပါေပါ့လား သႏၱဳႆိတနတ္သားၾကီးေရ . . . ။
ႏို႔ဖိုးေက်ႏိုင္ၾကပါေစ။
[အင္တာဗ်ဴးဂ်ာနယ္၊ စက္တင္ဘာ ၁၈၊ ၂၀၀၂။]
အညႊန္း ။ - ေထရီအပဒါနပါဠိေတာ္၊ စာမ်က္ႏွာ ၂၀၉။ ဂါထာ ၁၃၃။
- ပါဠိအနက္။ မဟာမုေန - ၿမတ္စြာဘုရား၊ တြံ - ရွင္ေတာ္ၿမတ္ဘုရားသည္၊ မယွံ - ဘုရားတပည့္ေတာ္အား၊ ဗန္ဓနာရကၡေန - ကိေလသာ အေႏွာင္အဖြဲ႕မွ လြတ္ေၿမာက္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ၿခင္းေၾကာင့္၊ မယွံ - ဘုရားတပည့္ေတာ္၏ အေပၚတြင္၊ အေနေဏာ - ႏို႔ဖိုးေၾကြးကင္းသူသည္၊ ဝါ - ႏို႔ႏွစ္လံုးဖိုးေက်ေအာင္ မိခင္ေက်းဇူးဆပ္ၿပီးသူသည္၊ အသိ - ၿဖစ္ေတာ္မူပါေပ၏ ။
ယခုေရးသားေသာတရားေတာ္ကို ဆရာေတာ္အရွင္ဆႏၵာဓိက(ေရႊပါရမီေတာရ) ေရးသားေတာ္မူေသာ"ႏို႔ႏွစ္လံုးဖိုး ေက်ပါတယ္" ဆိုေသာတရားစာအုပ္မွ ကးူယူၿပီး ပူေဇာ္ၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ။
Monday, September 3, 2012
ဇာတိေပၚလာတဲ့ မိုးသီးဇြန္...... မိုးသီးဇြန္ ဘာေၾကာင့္ ျပည္ေတာ္ ျပန္ဝင္ရတာလဲ
From : ကိုေဇာ္
က်ေနာ္က သတင္းဌာနက မဟုတ္ပါ။ ဒါေပမဲ့ အားလံုးပဲ သိသင့္ သိထိုက္တာမို႔ ျပန္လည္ မွ်ေဝတာပါ။ ေပးပို႔သူကေတာ့ အမည္ မေဖာ္လိုသူ တစ္ေယာက္ ေပးပိုု႔လာျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
အေပၚပံုကို မိုးသီးဇြန္ ဂ်ာမနီကို သြားျပီးေတာ့ မြတ္စလင္ အဖြဲ႕နဲ႔ ေပါင္းစည္းကာ ေတာင္းစားေရးနဲ႔ ေပါင္းစားေရး အစည္းအေဝးမွာ အမွတ္တရ ရိုက္ထားတာပါ။ ေပးပို႔သူက အဲဒီပံုကို ဒီလို မွတ္ခ်က္ ေပးထားပါတယ္။
((( မုိးသီးဇြန္နဲ ့ ဂ်ာမဏီက ရုိဟင္ဂ်ာ ဥကၠဌ George Khan တဲြရုိက္ထားတဲ့ ဓါတ္ပံု
ရွိတယ္..သူတုိ ့ေတြက အျမဲဆက္သြယ္ျပီး မူစလင္တုိင္းျပည္ေတြက
ေငြေတြ ယူျပီး တဲြလုပ္ေနၾကတယ္ )))
အခု က်ေနာ္က မိုးသီးဇြန္ကို မုန္းလို႔လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ သူနဲ႔လည္း ဘာျပႆနာမွ မရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူ ဘာေၾကာင့္ ျပန္ဝင္လာရသလဲ။ သူျပန္ဝင္လာေတာ့ ေအာက္က အဖြဲ႕အစည္းေတြက ဘာလို႔ ၾကိဳဆိုၾကတာလဲ ဆိုတာကို ယွဥ္ျပီးေတာ့ ႏႈိင္းျပခ်င္လို႔သာ တြဲတင္လိုက္တာပါ။ ပံုမွာ ပါတဲ့ သူကိုလည္း ယွဥ္ၾကည့္ၾကပါ။
က်ေနာ္ ဒီပံုကို မွ်ေဝ တင္ေပးရတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ဒါပါပဲ။ ေပးပို႔ေပးတဲ့ သူကိုလည္း ေက်းဇူး အမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္။
အေပၚပံုမွ လူနာမည္ေတြကေတာ့ ဘယ္မွညာသို႔ ကိုေအာင္မိုးေဇာ္ ၊ George Khan ၊ မိုးသီးဇြန္ ၊ ကိုမင္းဇင္ တို႔ပါပဲ။ ( ကိုညီညီသန္းက ေျပာျပေပးတာပါ။ ) Myanmar Express
Subscribe to:
Posts (Atom)